'Onze papa is gister dood gegaan!'

Door: Suzanne Exoo - van de Weijde

‘Hoi, hebben jullie feest vandaag?’ vroeg de pizzabezorger aan Abel (6) en Jorik (4) toen die de deur open deden. De slingers en ballonnen van Henry zijn verjaardag hingen er nog.  ‘Ja, onze papa is gister dood gegaan!’ was hun enthousiaste antwoord. ‘En ik heb nu zijn pet, want in de hemel heeft papa een nieuw hoofd’ , voegde Jorik er nog aan toe. Als we even later aan tafel zitten zegt Abel: ‘Nu heeft papa geen kanker meer’. 

Al snel denken we dat kinderen te klein zijn om iets als de dood te begrijpen. Toch denk ik dat mijn kinderen het beter snappen dan ik. We missen papa heel erg, en we zijn verdrietig. Maar papa is bij de Here Jezus, en dat is fijn. Daar is hij niet meer ziek en kan hij weer lopen. Toen steeds meer duidelijk werd dat mijn man zou gaan sterven, hebben we van tevoren van alles bedacht hoe de kinderen door dat proces heen te helpen. Eigenlijk was er maar één antwoord: ‘Here, doet U het maar’. En wat draagt Hij ons wonderlijk! Toen ik het lichaam van Henry vond die ochtend, was het of iemand een mes in mijn hart stak. Maar wat een vrede volgde er de dagen daarna! Juist in het intense verdriet, was de Here daar. Het gebed dat werd uitgesproken; ‘Here, U zult zelf hun Man en Vader zijn’. Zoveel dingen die op hun plaats vielen en op dat moment precies ‘zo moesten zijn’. De dag van de begrafenis werd een dag van dankbaarheid, precies zoals Henry het graag wilde. De kinderen waren zo trots op hun papa, en op de kist die ze zelf hadden versierd. In die kist lag niet hun papa. Papa is bij de Here, en zijn oude 'jas' hebben we samen in de grond begraven. Sanneke (2) heeft het nog steeds over de ballonnen die we naar de hemel, naar papa lieten vliegen.

 

En nu? Het is nu bijna drie maanden later en, terug kijkend, mag ik dankbaar zeggen dat de Here zo goed is voor ons. In en door alles heeft Hij ons gedragen. De afgelopen paar jaar waren zwaar; het was zo verdrietig om te zien hoe Henry steeds zieker werd. Maar het heeft ons ook dichter bij elkaar, en vooral ook dichter bij de Here gebracht. Iedere avond baden we samen, en de avond voor Henry stierf zeiden we nog tegen elkaar: ‘Wat is de Here goed voor ons’. Wat waren we blij en dankbaar dat we nog samen zijn verjaardag konden vieren. De volgende ochtend heeft de Vader hem thuis gehaald.

 

Diezelfde Vader is bij mij en de kinderen. Ons leven hier op aarde gaat verder. Maar des te meer realiseer ik mij, dat het leven hier slechts een glimp is van wat hierna komt. Wat zijn we toch vaak gericht op prestaties en carrière. De kinderen in onze maatschappij ‘moeten’ al zo veel, en de druk ligt heel hoog. Maar wat is nu echt belangrijk? Laten we samen investeren in het Koninkrijk dat komt, en dat nu al zichtbaar wordt door Gods kinderen. Laten we er voor zorgen dat onze kinderen de Here kennen, en ze leren om dit door te geven aan anderen. Dat is de beste investering die je kunt doen!

 

Was ik dan niet teleurgesteld dat Henry, na alle gebeden, toch moest sterven? Ja. Op de dag dat de diagnose, en volgens de artsen daarmee ook gelijk het doodvonnis kwam, hebben we samen een besluit genomen. De folders over longkanker die we mee kregen van het ziekenhuis, en die vol stonden met berichten die ons bang maakten, hebben we weg gelegd. We zijn gaan bidden. Samen. Elke dag. We hebben ons verdriet en onze verlangens bij de Here gebracht. En velen met ons. Omdat we wilden bidden in geloof, bleven we volhouden en vasthouden aan de beloften van genezing. Tot de laatste dag is dat ons gebed gebleven. Heeft God ons dan niet gehoord? Zeker wel. Zijn plannen overstijgen de onze. Waar wij maar een klein deel van de werkelijkheid zien, overziet Hij alles. Jezus heeft beloofd dat Hij in de hemel een plaats voor ons klaar maakt. Kort voor hij stierf, zei Henry: ‘Ik denk dat mijn huis in de hemel bijna af is’. Ik ben er van overtuigd dat hij nu daar is en op ons wacht. Met de kinderen spraken we af, dat papa alvast de mooiste plekjes in de hemel zou opzoeken. Als we weer samen zijn, krijgen we daar een prachtige rondleiding.

Nadat het een korte tijd heel moeilijk is geweest, zal Hij u persoonlijk overeind helpen op de plaats waar u hoort te staan. Hij zal u zó sterk maken dat u nooit meer hoeft te wankelen. 1 Petrus 5 : 10

Mijn God zal uit zijn rijkdom in Christus Jezus u alles geven wat u nodig hebt. Fill 4 : 16.

Breng al uw moeilijkheden bij de Here. Hij zorgt voor u. Psalm 55 : 23

Deze teksten zijn de laatste tijd een houvast en leidraad voor mij. Elke dag mag ik het mijn kinderen vertellen: we zijn verdrietig, maar de Here zorgt voor ons. Hij is trouw en zal dat altijd zijn. Hij laat ons nooit los. Zorg dat je Hem kent, Hij zal je alles geven wat je nodig hebt.