Opblaaskrokodil

 

De brievenbus kleppert. 'Post!' roept Abel. Op de mat ligt een grote, witte envelop. Abel en Jorik maken het pakje samen open. Er komt een opgevouwen groen stuk plastic uit. Jorik kijkt een beetje sip. Wat is dat nu voor raars? Abel ziet al snel een doorzichtig dopje. 'Die moet je opblazen mama!' Mama pakt de pomp uit de schuur. Samen pompen de jongens lucht in het stuk plastic. Daar moet je nog best sterk voor zijn hoor! Mama helpt een beetje, en dan verandert het platte ding in... een grote krokodil! Jorik vindt het toch wel spannend. 'Gaat hij mij niet bijten mama?' 'Nee hoor' zegt mama. 'Kijk je kunt er lekker op zitten!' roept Abel. Jorik durft niet. Hij moet heel hard huilen.

Ze laten de krokodil weer leeg lopen. Abel mag het dopje open trekken. Er komt een sissend geluid uit, en het voelt een beetje gek in je gezicht. Mama en Abel pompen de krokodil samen nog een keer op. 'Kijk Jorik' zegt mama, 'hij is niet echt, zie je wel?' Maar Jorik vindt het nog steeds heel eng. Mama zet Jorik samen met Abel op de krokodil. Dan moet Jorik nog harder huilen. 'Goedzo Jorik!' roept Abel, 'zo schrikt hij wel van jou!' Maar Jorik vindt er niks aan.
Dan legt mama de krokodil achter de bank. Met z'n drietjes gluren ze voorzichtig over het randje. Mama heeft een plan; 'We gaan samen de krokodil vangen!' Abel vindt het een prachtig idee, maar Jorik wil nog steeds niet. Samen met mama springt Abel bovenop het groene beest. Ze klemmen zich stevig vast en stompen op zijn ogen. Dan vindt Jorik het toch ook wel een beetje leuk. Abel heeft een idee. 'Je moet stampen Jorik!' Jorik stampt op de grond, een beetje voorzichtig nog, dat wel. Mama pakt Jorik zijn schoenen, dan klinkt het stampen nog veel mooier. En het lukt hoor! Jorik durft nu al veel dichter bij te komen. Je moet drie keer hard op de grond stampen en daarna hard op de neus van de krokodil stompen. 'Jaaaaaaaa!' roepen Abel en Jorik. Nu hebben ze allebei een grote lach op hun gezicht. 'We hebben gewonnen!' Dan durft Jorik ook wel op de rug van de krokodil te zitten. 'Hoera!' roept hij, met zijn handen in de lucht.
Die avond mag de krokodil met Abel mee naar bed. 'Morgen ben ik kapitein Haak, mama!' zegt hij. 'Dan maken we een piratenschip, en gaan we met kanonnen schieten!' En dat mag van mama. Maar eerst, lekker slapen.